بیماری پسوریازیس یک بیماری مزمن خود ایمنی است که باعث رشد تولید سلول‌های پوستی می‌شود. این تجمع سلولی باعث پوسته‌پوسته شدن سطح پوست می‌شود. تورم و قرمزی اطراف پوست پوسته‌پوسته‌شده تقریباً اتفاقی معمول است. پوسته‌های ناشی از ابتلا به بیماری سوریازیس سفید مایل به نقره‌ای بوده و به شکل لکه‌های ضخیم و قرمز روی پوست دیده می‌شوند. معمولاً سلول‌های پوستی در عمق پوست تولید شده و به مرور زمان به سطح پوست می‌آیند و در نهایت می‌ریزند. چرخه عمر سلول‌های پوستی معمولاً یک ماه است. در افراد مبتلا به بیماری پوستی صدف (پسوریازیس) این فرایند تولید ممکن است به چند روز کاهش یابد و به همین دلیل سلول‌های پوستی زمانی برای ریخته شدن از سطح پوست ندارند. این اضافه تولید سریع باعث تجمع سلول‌های پوست می‌شود. مفاصلی مانند آرنج‌ها و زانوها معمولاً بیشتر پوسته‌پوسته می‌شوند. البته این علائم در هر قسمت از بدن مانند دست‌ها، پاها، گردن، پوست سر و صورت ممکن است دیده شوند.

بیماری پوستی صدف
علل
سیستم ایمنی بدن: بیماری پسوریازیس یک بیماری خود ایمنی است. بیماری‌های خود ایمنی باعث می‌شوند که بدن به خودش حمله کند.
عوامل ژنتیکی: برخی از افراد ژن‌هایی که احتمال ابتلا به بیماری پوست صدف (پسوریازیس) را افزایش می‌دهند به ارث برده‌اند.
علائم
شایع‌ترین علائم پلاک‌های پوستی ایجاد شده به دلیل ابتلا به پسوریازیس عبارتند از:

لکه‌های پوستی ملتهب، برجسته و قرمز
پوسته‌های نقره‌ای – سفید یا ایجاد پلاک‌ها روی پوست قرمز
زخم و درد در اطراف لکه‌های پوستی
خارش و احساس خارش در اطراف لکه‌های پوستی
ناخن‌های گودرفته و ضخیم
مفاصل متورم و دردناک
پوسته‌پوسته‌های نقره‌ای – سفید یا ایجاد پلاک روی لکه‌های قرمز
خشکی پوست که ممکن است باعث ترک‌خوردگی و خونریزی پوست شود
عوامل تشدیدکننده
التهاب لوزه و عفونت‌های دیگر
جراحاتی مانند بریدگی، ساییدگی و آفتاب‌سوختگی
قرار گرفتن در معرض نور خورشید بیش از 10 درصد
چاقی
استعمال دخانیات
زیاده‌روی در مصرف الکل
اتفاقات استرس‌زا
انواع
پنج نوع بیماری پسوریازیس وجود دارد که شایع‌ترین علائم آنها عبارتند از:

پسوریازیس پلاکی
این شایع‌ترین نوع بیماری پسوریازیس است و حدود 80 درصد افراد مبتلا به بیماری صدف از پسوریازیس پلاکی رنج می‌برند. این نوع از پسوریازیس باعث قرمز شدن و ایجاد لکه‌های ملتهب روی پوست می‌شوند. این لکه‌ها غالباً با پوسته‌ها یا پلاک‌های سفید مایل به نقره‌ای مشخص می‌شوند. این پلاک‌ها معمولاً در آرنج‌ها، زانوها و پوست سر دیده می‌شوند.

پسوریازیس خال‌دار در کودکی شایع است. این نوع از پسوریازیس باعث ایجاد لکه‌های صورتی کوچک روی پوست می‌شود. این نوع از پسوریازیس بیشتر در میان تنه، بازوها و پاها دیده می‌شوند. این لکه‌ها به ندرت مانند پسوریازیس پلاکی، ضخیم یا برجسته هستند.

پسوریازیس پوسچولار
پسوریازیس پوسچولار در بزرگسالی شایع‌تر است. این نوع پسوریازیس باعث ایجاد تاول‌های سفید و پر از چرکی شده و مناطق زیادی از پوست را ملتهب و قرمز می‌کند. پسوریازیس پوسچولار معمولاً در نواحی کوچک‌تر بدن مانند دست‌ها یا پاها دیده می‌شود که ممکن است گسترش یابد.

پسوریازیس معکوس
پسوریازیس معکوس
پسوریازیس معکوس باعث قرمز شدن، درخشان شدن و ملتهب شدن پوست می‌شود. لکه‌های ناشی از ابتلا به پسوریازیس معکوس در زیر بغل یا سینه یا در ناحیه کشاله ران و چین و چروک‌های اطراف ناحیه تناسلی دیده می‌شوند.

پسوریازیس اریترودرمیک
پسوریازیس اریترودرمیک
این نوع پسوریازیس که به ندرت اتفاق می‌افتد غالباً قسمت‌های وسیعی از بدن را به یک‌باره درگیر می‌کند. پوست تقریباً به شکل آفتاب‌سوختگی دیده می‌شود. سطح زیادی از پوست، پوسته‌پوسته یا ورقه‌ای می‌شود. افراد مبتلا به این نوع پسوریازیس معمولاً تب کرده و بسیار بیمار و مریض می‌شوند.

تشخیص بیماری پوستی صدف
معاینه فیزیکی: بیشتر پزشکان با انجام معاینات ساده فیزیکی قادر به تشخیص پسوریازیس هستند. علائم پسوریازیس معمولاً به راحتی نسبت به بیماری‌های دیگر با علائم مشابه قابل تشخیص هستند.
بیوپسی: اگر علائم نامشخص باشند یا پزشک برای تأیید تشخیص خود صلاح بداند، ممکن است از پوست نمونه‌برداری کند که به این عمل بیوپسی گفته می‌شود.
روش‌های مختلف برای درمان پسوریازیس
درمان‌های موضعی
کرم‌ها و پمادهایی که به طور مستقیم روی پوست استعمال می‌شوند می‌توانند در کاهش علائم پسوریازیس خفیف تا متوسط مؤثر واقع شوند. اقدامات درمانی وضعی برای بیماری پوستی صدف عبارتند از:

کورتیکواستروئیدهای موضعی
رتینوئیدهای موضعی
آنترالین
آنالوگ‌های ویتامین دی
اسید سالسیلیک
مرطوب کننده‌ها
داروهای پسوریازیس
اگر شما مبتلا به بیماری پسوریازیس متوسط تا شدید شده‌اید یا اگر بیماری شما به روش‌های دیگر درمانی واکنش نشان نمی‌دهد، ممکن است پزشک داروهای خوراکی یا تزریقی را برای شما تجویز کند. متداول‌ترین داروهای خوراکی و تزریقی که برای درمان بیماری پوستی صدف تجویز می‌شوند عبارتند از:

بیولوژیک‌ها: این گروه از داروها سیستم ایمنی بدن را تغییر داده و از تعامل سیستم ایمنی بدن با مسیر التهابی پیشگیری می‌کنند. این داروها تزریق شده یا از طریق تزریق وریدی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
رتینوئیدها: این داروها تولید سلول‌های پوستی را کاهش می‌دهند. زمانی که شما مصرف آنها را قطع کنید علائم پسوریازیس بازمی‌گردند. عوارض جانبی این داروها عبارتند از ریزش مو و تورم لب. خانم‌های باردار یا خانم‌هایی که تصمیم به بارداری در سه سال آتی دارند نباید از رتینوئیدها استفاده کنند زیرا مصرف آنها احتمال ناقص شدن نوزاد را افزایش می‌دهد.
سیکلوسپورین: این داروها از بروز واکنش‌های سیستم ایمنی بدن جلوگیری کرده و علائم پسوریازیس را کاهش می‌دهد. این بدان معناست که شما سیستم ایمنی ضعیفی در بدن دارید بنابراین شما به سادگی بیمار می‌شوید. عوارض جانبی این داروها عبارتند از مشکلات کلیوی و افزایش فشار خون.
متوترکزات: مانند سیکلوسپورین بر سیستم ایمنی بدن تأثیر می‌گذارد. این داروها زمانی که در مقادیر کم مصرف می‌شوند عوارض جانبی کمتری دارند اما در بلند مدت باعث ایجاد عوارض جانبی خطرناک و جدی می‌شوند. این عوارض جانبی عبارتند از آسیب‌دیدگی کبد و کاهش تولید سلول‌های سفید یا قرمز خون
نوردرمانی
در این روش درمانی برای درمان بیماری صدف از اشعه ماورا بنفش یا نور طبیعی استفاده می‌شود. نور آفتاب سلول‌های سفید بیش‌فعال خون که به سلول‌های سالم پوستی حمله کرده و باعث افزایش رشد آنها می‌شوند را می‌کشد. هم اشعه ماورا بنفش با طول موج‌های بلند و هم اشعه ماورا بنفش با طول موج‌های کوتاه در کاهش علائم خفیف تا متوسط بیماری پوستی صدف مؤثر هستند. بسیاری از افراد که به بیماری پسوریازیس خفیف تا متوسط مبتلا هستند از ترکیب چندین روش درمانی استفاده می‌کنند. در این روش درمانی از بیش از یک نوع اقدام درمانی برای کاهش علائم استفاده می‌شود. برخی مردم ممکن است از درمان‌های مشابهی در طول عمر خود استفاده کنند. برخی دیگر نیز ممکن است روش‌های درمانی را که پس از مدتی بدن نسبت به آنها واکنش نمی‌دهد را به طور متناوب تغییر دهند.

درمان جای پسوریازیس
میکرودرم ابریژن
میکرودرم ابریژن ممکن است برای درمان جای پسوریازیس به کار برده شود. در این نوع درمان از برس‌های سیمی برای برداشتن لایه‌ای از روی پوست استفاده می‌شود. با این کار لایه‌های جدید پوست شکل می‌گیرند. میکرودرم ابریژن ممکن است دردناک باشد بنابراین برای انجام آن از بیهوشی موضعی یا بیهوشی عمومی استفاده می‌شود. ممکن است نتایج حاصل از به کار گیری این روش درمانی پس از چندین هفته ملموس شوند.

درمان با لیزر اگزایمر
درمان با لیزر اگزایمر یک روش بدون درد است که در آن، پرتوهای اشعه ماورا بنفش با طول موج‌های کوتاه بر ضایعات پوستی ناشی از پسوریازیس تابانده می‌شود. در این روش فقط پوست آسیب‌دیده هدف قرار داده شده و به بافت‌های سالم اطراف آن آسیبی وارد نمی‌شو. معمولاً اقدامات درمانی متناسب با سایز ضایعات پوستی یا اسکارها دو مرتبه در هفته و به مدت 4 تا 6 هفته ادامه می‌یابد.

عمل جراحی پیوند پانچ
اگر شما اسکارهای عمق و تورفته‌ای دارید، عمل جراحی پیوند پانچ می‌تواند به از بین بردن آنها کمک کند. با این عمل، یک سوراخ در پوست ایجاد می‌شود. اسکار برداشته شده و با پوست جدید جایگزین می‌شود. معمولاً پوست جدید از پشت لاله گوش برداشته می‌شود. خطرات احتمالی شامل خونریزی شدید و عفونت می‌شود. طول دوره فرایند بهبودی حدود یک هفته طول می‌کشد.